Апісанне

У першым выданні кнігі «Люблю Беларусь» Аўтар выказваў шчырую падзяку за дапамогу ў падрыхтоўцы кнігі: людзям, чые парады, кансультацыі і заўвагі былі каштоўным удакладненнем да «Нацыянальнай ідэі»; маладафронтаўцам, якія набіралі і макетавалі тэкст; сябрам, якія спраўджвалі інфармацыю; бацькам; а таксама ўсім тым, хто маліўся за ажыццяўленне гэтага выдання.

«Гэта трэба адчуць. Чым больш я ўслухоўваюся ў тры меладычныя склады яе імя, чым глыбей рассмакоўваю гэтыя сем гукаў, спрабуючы напрыканцы ўлавіць неіснуючы, апошні, самы пранізлівы — а ён усё прападае з празрыстай літарай; чым даўжэй любуюся гэтым хвалюючым, белым-белым з гарачай чырванню сцягам — тым больш веру. У мяне пачынае мацней біцца сэрца і кружыцца галава. Хочацца ціха заплюшчыць вочы і малітоўна, урачыста шаптаць пра сябе: «Магутны Божа! Бязмежная мудрасць Твая! Невымерная ласка Твая! ДЗЯКУЮ Табе за тое, што я нарадзіўся менавіта ў ГЭТАЙ КРАІНЕ!..» У краіне ахвяр, войнаў і катастроф, сярод народу геніяў і святых. Сярод найвялікшых могільнікаў чалавечай гісторыі. У Сэрцы Еўропы, найважнейшым духоўным цэнтры між Захадам і Усходам.

Бо я веру, што Беларусь — гэта нешта намнога больш значнае, чым прынята думаць. Раз-пораз здаецца: яшчэ секунда, і мы вось-вось спасцігнем, скрышталізуем для сябе гэты момант ісціны. Настолькі празрыстая яго сутнасць, настолькі ясна пабліскваюць, граюць грані чагосьці ідэальна цэласнага, так працінае — да іскрыстых слёз, да галюцынацый. І я ўвесь час паўтараю сам сабе: Беларусь, у якой мы маем гонар жыць, чакае вялікая будучыня».