Апісанне

Постаць Вацлава Ластоўскага – палімата-самавука, сапраўднага пачынальніка, які закладаў новыя формы і падыходы ў многіх галінах беларусазнаўства, выразна вылучаецца на фоне культурнага будаўніцтва 1920-х гадоў. Адлюстроўваючы множнасць сфер дзейнасці В. Ластоўскага, зборнік прадстаўляе міждысцыплінарны падыход да яго творчасці. Ці не ўпершыню перад намі паўстае Ластоўскі як сацыялінгвіст, мастацтвазнаўца і філосаф; даследуецца рэцэпцыя яго творчасці.

Побач з цэнтральнай постаццю Ластоўскага разглядаюцца іншыя значныя асобы, якія закладалі асновы беларускага мовазнаўства (Я. Карскі), літаратуразнаўства (М. Гарэцкі) і этнаграфіі (А. Шлюбскі).