Opis

„Zajrzeli Tatarzy-Mongołowie. Ja, oczywiście, od razu w wilka się zmieniłem i przyjąłem efektowną pozę. Ale oni mówią: »Nam to rybka, czy jesteś człowiekiem, czy wilkiem. Przyszliśmy po daninę i jest nam fioletowo, kto nam ją da. I w ogóle, nie jesteśmy Tatarami-Mongołami, tylko Połowcami…«”

Połocki książę Usiasłaŭ Čaradziej (aka Paval Kasciukievič) o tysiąc lat wyprzedza Horvata i innych „prawdziwców” w prowadzeniu bloga, w którym rozkwitł koloryt czasów feudalnych: weganizm, poprawność polityczna, feudalizm i ultraprzemoc ze smoothie. Dziennikowi Usiasłaŭ powierza własne życie, narzeka na niedoskonałość współczesnego mu społeczeństwa, dzieli się miłosnymi rozterkami, a nawet opowiada o swoich fantastycznych podróżach w czasie i białoruskiej historii. Na wieki przed tym, zanim ludzie zaczęli skomleć, że człowiek człowiekowi wilkiem, koronowany weurołak przekonuje, że wilk Białorusinowi — człowiekiem.

„Čaradziej współczesnym językiem dzieli się z czytelnikiem tym, jak to jest — być w skórze wilkołaka i jednocześnie rządzić średniowiecznym Księstwem Połockim” – czytaj dalej.