Opis

Największa katastrofa technogeniczna na terytorium Białorusi. Tragedia nieoczekiwana, a zarazem spodziewana. 10 kwietnia 1942 roku, w wyniku przerwania tamy w Mahilioŭ, doszło do powodzi na rzece Dubravienka, która przeszła do historii jako „Mohylewskie tsunami”. Ofiarami żywiołu padło od kilkuset do kilku tysięcy osób; sto piętnaście domów mieszkalnych zostało zmiecionych przez fale i zmiażdżonych przez metrowe kry lodowe, kilkadziesiąt innych zostało uszkodzonych, a w wielu pozostałych — ludzie dławili się i tonęli we własnych pokojach, nie zdążywszy wydostać się na zewnątrz. Powódź trwała zaledwie dwadzieścia minut, a było to dwadzieścia minut przedśmiertnych krzyków, przerażającego łomotu, jęków, zawodzenia i płaczu…

Publikacja, którą trzymają Państwo w rękach, jest próbą zebrania w jednym tomie wszystkiego, co wiemy o tej katastrofie i co możemy zobaczyć na własne oczy dzięki fotografiom z kolekcji Alieha Davida Lisoŭskiego.