Да гэтай кнігі я вярталася некалькі разоў, і вось нарэшце спакойна і ўдумліва яе прачытала. Спачатку яна з’явілася ў аўдыё фармаце, і яе паслухаў сын. Я слухала адным вухам, але сюжэт тады застаўся для мяне туманным. Потым я купіла кнігу, але Захар сказаў, што ўжо слухаў яе і добра памятае сюжэт, то хоча штосьці іншае.

🏆 І вось, пабачыўшы кнігу ў поўным спісе прэміі Гедройця, я вырашыла нарэшце яе прачытаць. Летась, дарэчы, яна перамагла ў конкурсе рукапісаў “Шуфлядка” і выйшла ў выдавецтве “Гутэнберг” у эфектным афармленні.

✏️ Сюжэт тут такі: бацька і двое дзяцей часта ладзяць росшукі ў старым кар’еры ля вёскі, у якой яны жывуць. Бацьку і старэйшую дачку цікавяць камяні, малодшага сына – тое, што можа ўявіць дэталямі касмічных караблёў, рэшткамі касмічных жывёлаў і г.д. Аднойчы бацька знаходзіць ружовы крышталь і прыдумляе для дзяцей легенду аб забраным сэрцы. Пра дыназаўраў, які называюць сябе гузамі і хмерамі.

🦖 Сама легенда шмат у чым вам нагадае нашае цяперашняе жыццё. На падзеі свету дыназаўраў можна абаперціся, каб пагаварыць з дзецьмі пра дыктатуру, прыгнёт, справядлівасць, самаахвярнасць і/ці жаданне захаваць сябе, пакліканне.

✨ Кнігу можна прачытаць як невялічкую прыгодніцкую аповесць. А можна зірнуць глыбей. Адно што самастойна дзецям гэта можа быць складана. Бо тыя фрагменты, дзе аўтар вуснамі галоўных герояў задае важныя пытанні, дзеці могуць проста прапусціць, як занадта абстрактныя. А менавіта ў іх, як мне падаецца, – самы цымес.

Водгук Кацярыны (@kniznyja_razmovy) з сайта bellit.store.