Opis

„Niewidzialne: głosy żon białoruskich więźniów politycznych”
Autorka: Volha Vialička

Ilustrator: Sviatan Ptach

Jest to druga książka psychologa Volhi Vialički. Tym razem rozmówczyniami zostały kobiety, których mężowie zostali uwięzieni za swoje przekonania. Niektóre z bohaterek występują pod prawdziwymi nazwiskami, jak na przykład Swiatłana Tichanowska, a inne ukrywają się pod pseudonimami. Jednak we wszystkich tekstach słychać protest: przeciwko okolicznościom, które nie pozostawiły im wyboru.

_____________

SPIS TREŚCI

Aleś Bialacki:

Białoruskie Madonny

Wprowadzenie

1. Historie kobiet

Sviatłana Cichanoŭskaja:
Podtrzymywał mnie obraz człowieka, którego kochałam i którego nie mogłam przytulić

Alesia Rak:
Dziękuję, że przeszliśmy przez to i pozostaliśmy razem

Volha Ivašina:
Myślę, że mojego męża uwolnią, gdy nie będę już miała siły czekać

Aryna:
Nie potrafię kontrolować swoich snów, to przecież nie jest księgowość

Halina:
Bałam się uwierzyć, że mój mąż zostanie zwolniony

Alaksandra:
Uratowało mnie to, że go uratowałam

Vieranika:
Nienawidzę zimnego łóżka

Kataryna:
Zastanawiałam się nad rozwodem, ale potem nadszedł rok 2020

Hanna:
Moje siły się wyczerpują

Vieranika:
Przez długi czas żyłam z etykietką „nieszczęśliwej”.

Raisa:
Uwięzienie mojego męża stało się dla mnie wyzwoleniem.

Łarysa:
Nie chcę być pomnikiem żony więźnia politycznego.

Natalia:
Konflikty rozpoczęły się tydzień po uwolnieniu mojego męża

Valeryja:
Żyłam w różowych okularach wiary

Nastaśsia:
Gryzłam kołdrę, aby dziecko nie słyszało moich krzyków

2. Analiza psychologa

3. Opinie o książce wyrażone przez byłych więźniów politycznych
Uładzimir Łabkovič:
Nie potrafiłem sobie nawet wyobrazić, przez co przeszła moja rodzina

Mikałaj Dziadok:
Cierpienia żon więźniów politycznych stanowią niewidzialny wymiar represji

Pavieł Mažejka:
Wydaje mi się, jakbym oglądał kronikę ludzkiego piekła

Posłowie