Беларускі пераклад “Гэтсбі” мае асаблівую, можа нават унікальную атмасферу праз спалучэнне элементаў эпохі джазу і сакавітых беларускіх слоўцаў. Сярод любімых адзначыў “сукенка ў бубачку”, “у бэлю п’яная”, “згрыбелая цётухна” і “слухай сюды” (апошні выраз асабліва смачна гучыць з вуснаў амерыканскіх мільянераў). Ёсць таксама пасхалачка ад Максіма Багдановіча і, вядома ж, “анягож” – фірмовае слова, якое можа значыць амаль што заўгодна ў залежнасці ад кантэксту. Я нават зладзіў сам сабе міні-гульню, выпісваючы кожны выпадак, дзе яно сустракаецца.

🎇 Цудоўна, што кніга выйшла не толькі на паперы, але і ў аўдыяверсіі. Тэкст начытаў Андрэй Саўчанка – рэжысёр, акцёр, выкладчык. Агучана ладна, слухаецца лёгка, адзінае пажаданне да мантажу: асабіста мне не хапіла паўз ці хаця б сімвалічных джынглаў у тых месцах, дзе пасярод главы мяняецца час/месца дзеяння. Пакуль прыемны голас дыктара зліваецца ў супакаяльную мелодыю (пазычыў выраз з кнігі), паступова прыходзіць усведамленне, што вядзецца ўжо зусім пра іншае.

🎇 Звычайна я стаўлю арэшкі, аднак у выпадку з “Гэстбі” не ўяўляю, колькі б іх магло быць. Кніга ў пэўным сэнсе нагадвае пляму Роршаха, якую можна растлумачыць па-рознаму ў залежнасці ад асобы чытача. Прачытаўшы двойчы, не выключаю, што вярнуся зноў.

Водгук Кніжнага Хомы з сайта bellit.store.