Opis

Sto dwadzieścia lat temu książkę Ad Astra nazwano “dziełem, które pozostaje”.
Autorzy wprowadzili do tytułu muzyczne słowo “duet” i osadzili opowieść na tle hymnów dzikiej przyrody, pieśni starożytności, muzyki kosmosu i ciszy sfinksów. Głosy bohaterów pochodzą z Puszczy Białowieskiej i Alp Berneńskich, z pełnego cudów i strachów traktu Czarnohory, z majestatycznych lodowców Rodanu, z bajkowej doliny Lauterbrunnen, nad którą rozbrzmiewa pasterska pieśń, i z ruin białoruskiego zamku pożeranego przez dziki, skąd w lesie słychać odgłosy upiornych polowań…..

Melodia miłości przeplata się z nutami życia: bohaterowie toczą filozoficzną i psychologiczną bitwę, w której słychać m.in. spory patrioty i kosmopolity, serca i rozumu, szczęścia i poświęcenia, miłości i obowiązku.

Utwór jest kontynuacją powieści Elisy Orzeszko “Dziki” (“Dwóch Polaków”). Po raz pierwszy ukazuje się w języku białoruskim.