Opis

W tej książce nie ma powszechnie znanych faktów i prawie nie ma znanych wątków. Autor zebrał historie, o których świadkowie odważyli się opowiedzieć dopiero u schyłku życia. Mimo to, fakty i opowieści układają się w obraz Białorusi XX wieku i nie można powiedzieć, by obraz ten był niepełny lub nieprawdziwy. Książka opowiada o granicy dobra i zła w duszy białoruskiego człowieka — granicy, którą jedni przekraczali, grabiąc dwory pańskie, a inni nie, szerząc oświatę i pomnażając dobrobyt.

Tytuł „Miał pan wróbelka gadającego…” nawiązuje do ludowego powiedzenia i podkreśla absurdalność, a zarazem tragizm ludzkich losów w XX wieku.