Opis

Dwie mistyczne historie przedstawione w tej książce zostały napisane przez dwie znane białoruskie autorki, które ukryły się pod pseudonimami.

„Latem duchy w Mińsku znikają z powodu braku wilgoci w powietrzu. Jest gorąco i sucho — nie ma wielkiej rzeki” — pisze Paŭlina Kot. Jednak w wilgotnym powietrzu mieszkania numer zero bohaterka jej opowieści nieustannie czuje obcą obecność, od której można się wzdrygnąć w środku nocy. Kto wcześniej zaglądał do tej „stalinówki” obok GUM-u?

W powieści Tafili Bahač dwie pary oczu uważnie obserwują ludzi na białoruskiej prowincji, a obserwatorzy wyciągają własne wnioski. Takie ciche i tak niepozorne stworzenia. Choć na ich plecach rośnie czarna sierść — pozostają bliskimi sąsiadami wieśniaków przez długi czas, nie będąc przez nikogo zauważonymi.

Kraj, w którym toczą się losy obu historii, już rozpływa się w mgle czasu. Co będziemy o nim pamiętać?